De Fauve als huishond

De Fauve is een vrolijke oersterke jachthond, probleemloos te houden met andere honden of katten en uitstekend geschikt in gezinnen met kinderen.
De Fauve behoort tot de rasgroep van de Lopende Honden; in Nederland de Brakken genoemd, in Frankrijk heet de rasgroep van de Lopende Honden, Chien Courant.
De honden die tot deze rasgroep behoren noemt men niet direct "gehoorzaam", de Fauve is echter redelijk gehoorzaam omdat hij slechts in kleine meutes gehouden werd. Hij leerde dus meer naar zijn baas te luisteren dan honden, die in grote meutes jagen.
Als huishond is de Fauve ideaal, gehoorzaam en lief. Het zijn vrolijke honden. Als meutehond is de Fauve zachtaardig van karakter en past zich graag aan. Hij is sociaal met mensen, kinderen en soortgenoten. Ruzieachtige Fauves zijn een uitzondering. Leeft hij samen met een wat dominante andere hond, dan mag die de baas spelen.Onderdanig is de Fauve echter niet. Hij behandelt een "opschepper" met een air van "je bekijkt het maar". Als meute honden hebben ze behoefte aan gezelschap en aandacht. Bij aanschaf van een pup moet u er rekening mee houden, dat het alleen zijn een probleem kan opleveren, zeker als dit langdurig is. Ze kunnen dan zeer luid huilen. Ze missen het gezin "hun Meute".

Jachtpassie !!!

In deze site hierover een algemeen verhaal. Bij een Brak hoort JACHTPASSIE! Alvorens u tot de aanschaf van een Fauve over gaat dient u zich terdege te realiseren dat een Fauve een huisgenoot is, die een aantal oeroude en specifieke instincten en karakter eigenschappen bezit, zoals een grote jachtpassie en zelfstandigheid, soms komt dit over als eigenwijs en ongehoorzaam. Dit hoort bij de Fauves; elke fokker die u vertelt dat dit er uit is gefokt geeft u onjuiste informatie. Als bij een Fauve de jachtpassie ontbreekt is zulks eerder abnormaal dan normaal.
Wil men met een Fauve in het vrije veld wandelen, denk dan nooit dat hij na een goede training keurig luistert. Een goede training als voorbereiding is nodig om te voorkomen dat de Fauve zelfstandig elk wildspoor volgt. Hij vergeet zijn baas en blijft een uur of langer weg, waarbij alleen zijn luid geven van verre te horen is. Vóór de leeftijd van 7 maanden (daarna ontwikkelt zich de jachtpassie) moet een Fauve volledig gehoorzaam zijn.
Als zeer jonge pup (vanaf 8 weken) dient men deze gehoorzaamheid consequent en met zachte hand spelenderwijs te gaan oefenen. Eenmaal verworven rechten zal hij/zij niet gauw prijsgeven. Een cursus elementaire gehoorzaamheid is aan te bevelen. Baas en hond leren hier veel van en de onderlinge band wordt daar zeer door bevorderd.

Geschiedenis

De Basset Fauve de Bretagne stamt af van de grote Griffon Fauve de Bretagne. De Basset is een mutatie, de korte poten zijn een erfelijke toevalligheid. Dit maakt hem uitermate geschikt voor de jacht in kreupelhout en doornig struikgewas. Bretagne bestaat voor een groot deel uit heuvelachtig terrein, zodat men een hond fokte die korter van rug is dan andere Bassets. Een langere hond zou over de kop slaan, wanneer hij in volle vaart achter wild een heuvel afrent. Rugproblemen zijn bij dit ras dan ook onbekend.
In de 14e eeuw was de Fauve de Bretagne al bekend. De dochter van Lodewijk XI, Anne de Beaujeu, bezat al een Fauveteef waaruit de beroemde lijn jachthonden, "Bauds" genaamd, ontstond.
De Griffon Fauve bestaat nog steeds. De Franse Club du Fauve de Bretagne acht deze hond minder geschikt als huishond. De hond wordt gebruikt voor de jacht op wildzwijn en wordt gehouden in meutes.
De Basset is in Frankrijk een populaire jachthond geworden. Een jager heeft er meestal twee of drie. Met een kleine meute wordt vooral op konijn en haas gejaagd, maar ook fazant, vos en wild zwijn behoren tot hun prooi. De meute zoekt het wild op geeft luid (blaft) en drijft het wild naar de jager.
De selectie door de jagers is streng. Hierdoor ontstond een sterke, levendige hond die doet wat er van hem verwacht wordt, maar ook eigen initiatief vertoont.

DeFauve in Nederland

Mw. Zanden - Kip liet de eerste Fauves op een tentoonstelling in Nederland zien. Ongetwijfeld zijn er ook al eerder Basset Fauves vanuit Frankrijk meegenomen naar Nederland, maar deze zijn waarschijnlijk niet ingeschreven geweest in het Nederlands Honden Stamboek dus ook niet te traceren.
De Fauve is ongeveer twintig jaar in Nederland. Het eerste nest Basset Fauves de Bretagne werd gefokt door dhr C. Homans. Op 11 september 1976 werden uit de combinatie (vader) Lasso de la Ponchotte en (moeder) Jovotte de Serre Long twee teven en drie reuen geboren.
Langzamerhand worden deze vrolijke, kindvriendelijke honden bekender in Nederland.
Doordat het ras tussen de beide wereldoorlogen bijna verdwenen was, zijn er andere rassen gebruikt om het ras terug te fokken en de fokbasis te vergroten. Hierdoor ontstond een gezond prettig ras. Er komen echter soms terugslagen uit vroeger gebruikte rassen te voorschijn, zoals te hoge of te lage honden, verkeerde kleuren of vacht en gebitsfouten
Naast de aantallen in Nederland gefokte honden worden er ook regelmatig Fauves geïmporteerd uit Frankrijk.

FCI-Standaard
(2 april 1997)

Algemeen beeld de wezenlijke kenmerken van het hoofd, van de structuur van de vacht, van de kleur en van de staartdracht komen het meest over een met het ras waarvan hij afstamt. Omdat hij in dichtbebost en heuvelachtig terrein moet jagen, wordt van de Basset Fauve de Bretagne verlangt, dat hij klein en levendig moet zijn met gedrongen bouw en in alle opzichten een Basset moet blijven. De voorbenen zijn bijna recht of licht gekromd en de hond is snel voor zijn grootte.>

• Schedel: nogal lang,de achterhoofdsknobbel goed aangegeven. Van voren gezien, heeft de schedel de vorm van een afgeplat gewelf, zonder overdrijving, in breedte aflopend naar de hoogte van de wenkbrauwen, die niet zeer duidelijk zijn. Fouten: Schedel: breed of smal. Tengere en schrale verschijning. Wenkbrauwen te sterk aangegeven.
• Neusrug: tamelijk lang, recht of licht gebogen. De stop iets meer ontwikkeld dan bij de Grand Fauve.
• Neusspiegel: zwart of donkerbruin, met wijd open neusgaten.
• Snuit: de lippen mogen niet te zwaar zijn. De snuit eerder spichtig dan vierkant. Fouten: Snuit te puntig of kort, zware lippen.
• Ogen: donkerbruin met een levendige blik. Het bindvlies mag niet zichtbaar zijn.
• Oren: dun in aanhechting, die zich bevindt op een lijn door de ooghoeken getrokken en tot bijna aan de neuspunt reikend. De oren eindigen in een punt en zijn bedekt met kort er en fijner haar dan de rest van het lichaam. Fouten: Oren: te laag aangezette lang, te kort of plat.
• Hals: tamelijk kort en goed gespierd. Schouders: schuin liggend.
• Voorbenen: recht of licht gebogen en zeer krachtig.
• Voeten: gesloten tenen. Fouten: Weke en brede voeten.
• Borst: breed en diep
• Ribben: nogal gebogen
• Rug:kort en breed. Fouten: Te lange rug.
• Lendenen: breed, krachtig en goed gespierd.
• Buik: weinig opgetrokken. Fouten: Buik als een Windhond.
• Achterhand: rechtstandig, knieën matig gebogen.
• Dijen: goed gespierd. Fouten: Te ronde dijen.
• Vacht: zeer hard, dicht kort vlak, nooit wollig, doch krullend en zonder garnituur aan het hoofd.
• Kleur: rossig, de beste kleurschakeringen zijn het goud /tarwekleurig en het steenrood, soms een wit vlekje op de voorborst, wat niet gewenst wordt. Fouten: gekrulde zachte vacht. Zwart in de vacht en wit is niet gewenst.
• Hoogte: 32 tot 38 cm, met een tolerantie 2 cm voor zeer mooie vertegenwoordigers van het ras
• Gangen: Levendig.

Deze pagina's zijn pas vernieuwd.
Indien u een aanvulling heeft of als u een fout of onvolkomenheid ontdekt  wilt u dat dan doorgeven aan:

Disclaimer